[apwp_player]
menu แสดงเมนู
ความงามของชีวิต
ความสัมพันธ์ของฉันกับกิจกรรมแบบนี้  นานทีจะมีหน
[molongui_author_name]
ความงดงามในตลาดสด เรื่องก่อนหน้า ใคร กำหนด เรื่องถัดไป

วันนี้ มีความสนใจต้นไม้ ดอกไม้ ซึ่งไม่ได้อยู่ในแผนเลย ตั้งใจไว้ว่า จะออกไปหาอะไรอร่อยๆ กิน เจริญท้อง.. โฉบผ่านตลาดต้นไม้ เลยวนกลับมาแวะดู เผื่อจะเอาไปเพิ่มสีสันให้กับพื้นที่ว่างเปล่าในร้านหรืออาจจะบ้าน 

ที่เติมจนล้นแต่มองว่าไม่เคยเต็มสักที!..  

เอ้าแวะสักหน่อยน่า.. มีอะไรติดไม้ติดมือ productive สำหรับงานและใจบ้าง ก็จะดีไม่น้อย 

เมื่อบังเอิญได้แวะ มันขยายความสนใจของฉันหลังสัมผัสพลังธรรมชาติที่มีข้างหน้า ที่ตลาดต้นไม้แห่งนี้อยู่ครู่หนึ่ง เกิดเป็นปัญญา ได้เห็นความแปลกใหม่ แปลกตา รู้จักพันธุ์ไม้ที่ไม่เคยรู้เพิ่มขึ้น ซึ่งมีอีกมากที่ยังไม่เคยเห็น และอยู่ใกล้ตัวนี่เอง

ฉันได้ฉุกคิด!! 

ตลาดต้นไม้วันหยุดเป็นอะไรที่โกลาหล หลายคนมาจับจ่ายไปตกแต่งบ้าน เลือกซื้อขนขึ้นรถกันวุ่นวาย บ้างก็มาดูเป็นแนวทางยังไม่ตัดสินใจ การวนรถหาร้านที่ถูกใจต้องใช้เวลาพอสมควร แตะคันเร่ง ไปๆ เบรคๆ ตาจดจ่อ กวาดตระเวณ แบบรวบรัด  ค่อยๆ เคลื่อนรถคลานไปไล่ดู ร้านต่อร้าน ทั้งซ้ายและขวา  สแกนหาพันธุ์ไม้ที่อยากได้ ซึ่งทุกร้านที่ทอดยาวไปจนสุดทางนั้นก็บล็อคเดียวกันหมด 

เขียวเรียงเป็นแนวจนลายตา พันธ์ไม้คล้ายๆ กัน จัดวางเรียงกันระดับต่ำไปสูง  จะมีต้นที่เด่นแซมอยู่บ้างก็อยู่ที่การนำเสนอของแต่ละร้านจะสร้างจุดดึงความสนใจ อันไหนเด่นคนก็สะดุดแห่กันเข้าร้าน ความเป็นไปได้ในการซื้อขายก็มากกว่า เป็นเหตุเป็นผล

ตลาดนี้แบ่งเป็นโซน a,b,c,… แต่ละโซน ซอยเยอะมาก ฉันวนไปซอยแล้วซอยเล่า…

ฉันสะดุดตาที่ร้านนี้ เพราะในใจมองหาไม้พันธุ์เตี้ย เน้นฟอร์มใบที่ให้สีสัน เขาจัดวางพันธุ์ไม้ได้ดี ไม้ใหญ่สูงสีเขียวเรียงเป็นแบคกราวน์ ให้ไม้แขวนส่งสีดอกโดดเด่น หน้าร้านดูสวยงาม ไม้แขวนรูปทรงแปลกตา ชูช่อดอก .. ฉันจ้องไปที่ไม้แขวนดอกสีม่วงกระถางหนึ่งข้างหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทรงของใบมีลักษณะเป็นเข็มถี่ 

บ้างม้วนบิดเกลียวแผ่ออกเป็นเส้นตรงในรัศมีเท่าๆ กัน ไล่เลียงกัน ฉันเบรครถทันทีกลางถนน รู้ตัวอีกที คันหลังทำปากพึมพำใส่ซะแล้ว  

ให้เดาคงจะพูดเชิงต่อว่า ..จะหยุดก็หยุดนะ หึ! 

ฉันรีบกุลีกุจอถอยชิดๆ หน้าร้าน รู้สึกผิด ยิ้มแห้งๆ เป็นการขอโทษ จากนั้นเดินตรงไปหาคนขาย 

ถามไถ่ชื่อพันธุ์ไม้ และสนนราคา ชวนคุยสัพเพเหระได้ความรู้ชื่อและพันธุ์ไม้เพิ่มเติม และแน่นอนต่อราคา จนแม่ค้าขอ.. พอแล้วนะคะ 

ความสัมพันธ์ของฉันกับกิจกรรมแบบนี้  นานทีจะมีหน 

ฉันเป็นคนฉาบฉวยไม่ค่อยใส่ใจมองรายละเอียดรอบตัว ขับผ่านทุกวันแต่ไม่คิดจะจอดดู   เห็นทุกวันแต่ไม่ได้ชื่นชมให้คุณค่า จำนวนครั้งนี่นับได้  ครั้งนี้เป็นความบังเอิญที่มีอะไรเด่นน่าจดจำ เช่น ไม้พันธุ์นี้ที่สวยแปลกจนต้องตา ทำให้ฉัน หยุดมองแบบเงียบๆ วิเคราะห์ เพ่งมองรายละเอียดของมัน อย่างชื่นชม ตะลึงกับรูปพรรณ    นี่หรือธรรมชาติประดิษฐ์ อยากรู้ใครนะออกแบบกระบวนสร้างของธรรมชาติ ที่ดูละเอียดซับซ้อนตั้งแต่ดอกไปยังเกสร ถึงแกนกลางของมัน ภาพดอกโดยรวมสวยงามมากจนต้องหยิบกล้องขึ้นมาถ่าย เผื่อไว้แชร์ลงอินสตาแกรมและส่งให้แม่ดูเล่น… ธรรมชาตินี่น่าทึ่งจริงๆ

มีใครเคยเห็นและรู้จักดอกชนิดนี้บ้างไหม ?  คุณว่าสวยไหม?   

ฉันตกหลุมรักความงามของมันแบบไม่มีสาเหตุ… 

เมื่อตอบไม่ได้ว่าไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกัน ใครสร้างใคร มนุษย์หรือธรรมชาติสร้างสรรค์ เราถูกธรรมชาติสร้างขึ้นทั้งนั้นแต่โบราณกาล ดังนี้นผู้สร้างจึงเยียวยาทุกสิ่ง ผ่อนคลายจิตใจและเบิกตาเรา… โดยไม่รู้ตัว

รอบตัวเรามีสิ่งเล็กน้อยไปจนใหญ่สวยงามมากมาย  ไม่มีใครเห็นธรรมชาติครบสิ่งครบครันไปทั้งหมด ถึงแม้จะใช้เวลาทั้งชีวิตขวักไขว่เดินทางท่องเที่ยวตามหา ก็ยังมีอีกมากที่เราไม่รู้.. ต่างถิ่นที่ทางก็มีความหลากหลายแปลกตามากมายให้เราได้ค้นหาไปเรื่อยๆ เพราะธรรมชาติไม่มีสิ้นสุด

ฉันเริ่มมองใกล้ๆ พิจารณารายละเอียดสิ่งที่มีอยู่รอบตัว ชื่นชมค้นหาคุณค่าของมัน ความสุขในแบบของฉัน วิเคราะห์ความคิดตน พิจารณารายละเอียดจากที่เคยฉาบฉวย คุณค่าของสิ่งต่างๆ อยู่ที่มุมมองต่างหาก และการวิเคราะห์หรือเพ่งความคิดนานๆทำให้เกิดสมาธิและปัญญา ดีต่อใจ….ได้แง่คิดนะ

กรอบสี่ด้านเต็มไปด้วยพรรณไม้ ฉันอยู่ในดงตลาดต้นไม้ ดอกไม้ !!!! 

รายล้อมด้วยร้านค้าเป็นสิบถึงร้อย ฉีดโปรยน้ำให้ชุ่มคลายร้อนพร้อมค้าขาย โดยเฉพาะวันหยุด ตลาดต้นไม้ในมุมนี้จึงพลุกพล่าน มีชีวิตชีวา หลายคนกำลังทำกิจกรรมเดียวกับฉันคือ ช้อปปิ้งต้นไม้ 

ว่าแต่.. จะมีใครคิดเหมือนฉันไหมนะ..

ฉันเลือกถ่ายภาพที่สะดุดจำ เจ้าดอกประหลาดสีม่วงเด่น สามภาพที่เหลือรอบด้าน ก็เป็นต้นไม้มีติดเจ้าของร้านเข้ามาด้วย กับลูกค้ารายอื่น บรรยากาศผู้คน และความเคลื่อนไหวของกิจกรรมทั่วไปรอบๆ ละแวกนี้ 

การได้หยุดชมและเพ่งหาคำตอบของธรรมชาติคือความงามและกำไรของชีวิต หยุดมอง คิดตรอง บริบทรอบตัว มักมีความงามและความหมายแฝงอยู่ เพียงแค่เราใส่ใจ ถ้ามองไม่เห็น ให้มองมุมกลับ ก็จะเจอคุณค่าแท้จริงของมัน 

ไม่ต้องดั้นด้นไปไกลถึงเมืองนอกเมืองนาดูพันธุ์ไม้แปลก หรือออกเดินทางไปไหน 

หาความแปลกใกล้ตัวเรานี่แหละ ไปหาให้เจอ ดอกหญ้าที่ดูเยอะเต็มไปหมดข้างถนนตามต่างจังหวัด ที่ผ่านตาไปมา บางคนมองผ่าน บางคนครุ่นมองและชมมันพลิ้วไหวตัดกับสีฟ้า บ้างนำมาตกแต่งเป็นรั้วในรีสอร์ท ที่คนนิยมไปถ่ายรูป ระดับคุณค่าของดอกหญ้าแตกต่างกันไป

ชีวิตประจำวันคนเรามีความซับซ้อน เมื่อต้องมีปฏิสัมพันธ์ไม่ว่าจะกิจกรรม หรือ กิจการใดๆ ในการดำรงอยู่ของเรา รวมถึงการแสดงความคิดเห็นก็มักจะมีความเครียดแทรกอยู่ อาจจะมากหรือน้อยแตกต่างกันไปตามการจัดการของแต่ละคน 

วันนี้สบาย.. ฉันไม่ได้สัมผัสความเครียด เป็นวันพัก ในขณะที่จำนวนกิจกรรมลดลง ฉันมีโอกาสหยุดชมสิ่งต่างๆ อย่างลึกซึ้ง ทำให้สมรรถภาพความฉลาดทางอารมณ์ (EQ)  มีพลังเป็นบวก 

ตัวเลขมักจะสัมพันธ์และค่าของมันชอบสวนทางกันเสมอ หากด้านใดด้านหนึ่งมากอีกด้านตรงข้ามก็จะน้อย vice versa 

ฉันเป็นคนมือไว เอะอะถ่ายรูป ชักกล้องเก็บภาพต่างๆ เร็วมาก บันทึกมุมมองเป็นภาพถ่าย สต้อครูปมีเป็นหลายหมื่นจนล้นเวลาว่างก็จะเปิดไล่ดู จัดอัลบั้ม อาจจะได้ดูหรือบางทีไม่มีโอกาสได้เปิดดูอีก จนลืมว่าเคยเห็น เคยไป.. เคยมา.. แต่มันก็เป็นการเก็บหลักฐาน เมื่อวันใดมีโอกาสเปิดดูฉันก็มีความทรงจำ สามารถที่จะเล่าจากภาพจำได้ 

มีร้านอาหารร้านหนึ่งชื่อว่าร้าน “กินอยู่ได้” 

ชื่อเข้าท่าแฮะ นึกถึงแล้วฉันส่ายหัวเล็กๆ ฉันน่าจะตั้งชื่ออัลบั้มรูปว่า “ถ่ายอยู่ได้” ..การสะสมข้อมูลเป็นกำไร 

รู้ไว้ใช่ว่า.. มีอะไรให้คิดต่อเป็น เล่าต่อได้ 

อีกหนึ่งไอเดียของการเรียนรู้ที่ไม่จำกัดรูปแบบและเวลา เก็บรายละเอียดด้วยตาและใช้ใจสัมผัส จนเป็นภาพ

ประเด็นที่ฉันสนใจคือ การสร้างสรรค์ความงามของธรรมชาตินั้นใครออกแบบไว้  มันช่างสมบูรณ์ มีความสวยงามและน่ากลัวควบคู่กัน ป่าสนยามเช้าว่าสวย ยามดึกสงัดมีแต่เสียงลมบ้างหลอน ตุ๊กแกก็สวยนะมีลายสีสันแต่สยอง อยู่ที่ฉันรู้สึกทั้งนั้น 

เหมือนชีวิตเราทุกคนใครเป็นผู้กำหนดออกแบบชะตา  ดีบ้างแย่บ้าง สวยบ้างไม่สวยบ้าง แตกต่างกันไป… 

น่าคิดนะ.. ธรรมชาติหรือพระเจ้าผู้รังสรรค์สิ่งต่างๆ ให้เกิดขึ้น ใครหนอกำหนด รูปรส สภาวะแวดล้อม มอบวิถีของมัน บ้างเผยชัดเจน บ้างซ่อนเร้นให้ค้นหาความหมายและคุณค่า 

วีถีสวยงามที่มีทั้งดีและร้าย ไม่ได้มีเพียงด้านใดด้านหนึ่งอย่างเดียว ชีวิตมักมีสองด้าน และนี่คือความสวยงามที่แท้จริง

ขอบคุณเวลาและอายุที่มากขึ้น กล่อมเกลาความห่ามของวัยรุ่นห้าว ให้รู้จักหยุดและมองเป็น 

เวลาเดินเป็นจังหวะ เท่าเดิม ตามเข็มวินาที จะช้าจะเร็ว อยู่ที่เราทั้งนั้น

อายุวัยกลางคนฉันทำอะไรได้ช้าลง..แต่เห็นอะไรมากขึ้น 

สนามหน้าบ้านที่ว่างเปล่าครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยมีต้นไม้ ร่มเงาสวยสบายตา 

ตอนนี้โล่งเพราะพายุเข้าคราวก่อนโค่นล้ม ฉันเคลียร์พื้นที่ว่าง จนโล่งตาให้เป็นที่ขับถ่ายของลูกตูบห้าตัว 

เก็บง่าย สบาย แต่มันดูแห้งแล้ง… 

วันแล้ววันเล่าที่ผ่านมาฉันไม่ได้ใส่ใจ จากนี้ไปฉันจะเริ่มปลุกความเขียวขึ้นอีกครั้ง ปลูกสวนเล็กๆ เดี๋ยวก็เขียว ให้คุณค่าและชื่นชมกับทุกขณะ ค่อยๆ ทำ ไปร้านต้นไม้บ่อยๆ ขอต้นไม้ฟรีเพื่อนบ้านบ้าง ได้บทสนทนาไปอีก.. 

เป็นความบังเอิญ ที่มีประโยชน์ต่อใจและก่อไอเดียให้ฉันรู้จักคิดและใส่ใจ มองหาความหมายรอบตัว นี่ล่ะ!!ความสวยงามที่แท้จริง


เรื่องก่อนหน้า เรื่องถัดไป

ใส่ความเห็น

keyboard_arrow_up