{"playlist":[{"title":"\u0e2b\u0e49\u0e2d\u0e07\u0e1e\u0e34\u0e40\u0e28\u0e29","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-001-\u0e2b\u0e49\u0e2d\u0e07\u0e1e\u0e34\u0e40\u0e28\u0e29.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1581399726386-63d45c1b2d20-1024x706.jpeg","duration":"21:49","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e40\u0e1e\u0e23\u0e32\u0e30\u0e23\u0e31\u0e01\u0e08\u0e36\u0e07\u0e21\u0e32\u0e2b\u0e32","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-009-\u0e40\u0e1e\u0e23\u0e32\u0e30\u0e23\u0e31\u0e01\u0e08\u0e36\u0e07\u0e21\u0e32\u0e2b\u0e32.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1518558997970-4ddc236affcd-938x1024.jpeg","duration":"12:03","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e2b\u0e32\u0e22 , \u0e04\u0e33\u0e2a\u0e32\u0e23\u0e20\u0e32\u0e1e\u0e02\u0e2d\u0e07\u0e04\u0e19\u0e02\u0e35\u0e49\u0e02\u0e42\u0e21\u0e22","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-008-\u0e2b\u0e32\u0e22\u0e04\u0e33\u0e2a\u0e32\u0e23\u0e20\u0e32\u0e1e\u0e02\u0e2d\u0e07\u0e04\u0e19\u0e02\u0e35\u0e49\u0e02\u0e42\u0e21\u0e22.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1537713873666-f00791130d05-1024x683.jpeg","duration":"22:02","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e1e\u0e35\u0e48\u0e0a\u0e32\u0e22\u0e41\u0e2a\u0e19\u0e14\u0e35\u0e17\u0e35\u0e48\u0e44\u0e21\u0e48\u0e23\u0e39\u0e49\u0e08\u0e31\u0e01","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-007-\u0e1e\u0e35\u0e48\u0e0a\u0e32\u0e22\u0e41\u0e2a\u0e19\u0e14\u0e35\u0e17\u0e35\u0e48\u0e44\u0e21\u0e48\u0e23\u0e39\u0e49\u0e08\u0e31\u0e01.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1547667498-5b9ede99b99a-1024x768.jpeg","duration":"9:15","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e40\u0e2b\u0e47\u0e14\u0e04\u0e31\u0e19\u0e17\u0e32\u0e40\u0e23\u0e25","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-006-\u0e40\u0e2b\u0e47\u0e14\u0e04\u0e31\u0e19\u0e17\u0e32\u0e40\u0e23\u0e25.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1501169823221-212bdeaf8556-1024x683.jpeg","duration":"12:41","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e02\u0e19\u0e21\u0e02\u0e2d\u0e07\u0e22\u0e48\u0e32","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-005-\u0e02\u0e19\u0e21\u0e02\u0e2d\u0e07\u0e22\u0e48\u0e32.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1510379558726-265c7a7b8c19-1024x819.jpeg","duration":"16:56","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e06\u0e48\u0e32\u0e2b\u0e31\u0e48\u0e19\u0e28\u0e1e","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-004-\u0e06\u0e48\u0e32\u0e2b\u0e31\u0e48\u0e19\u0e28\u0e1e.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1571065497914-38c5d3cde715-1024x683.jpeg","duration":"49:22","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e08\u0e32\u0e01\u0e40\u0e14\u0e47\u0e01\u0e40\u0e23\u0e35\u0e22\u0e19 \u0e2a\u0e39\u0e48\u0e2a\u0e31\u0e07\u0e40\u0e27\u0e35\u0e22\u0e19\u0e40\u0e2b\u0e25\u0e47\u0e01","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-003-\u0e08\u0e32\u0e01\u0e40\u0e14\u0e47\u0e01\u0e40\u0e23\u0e35\u0e22\u0e19-\u0e2a\u0e39\u0e48\u0e2a\u0e31\u0e07\u0e40\u0e27\u0e35\u0e22\u0e19\u0e40\u0e2b\u0e25\u0e47\u0e01.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1552072092-7f9b8d63efcb-1024x683.jpeg","duration":"59:49","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e04\u0e19\u0e17\u0e35\u0e48\u0e1a\u0e49\u0e32\u0e19\u0e2b\u0e32\u0e22\u0e44\u0e1b\u0e44\u0e2b\u0e19\u0e2b\u0e19\u0e36\u0e48\u0e07\u0e04\u0e19","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-002-\u0e04\u0e19\u0e17\u0e35\u0e48\u0e1a\u0e49\u0e32\u0e19\u0e2b\u0e32\u0e22\u0e44\u0e1b\u0e44\u0e2b\u0e19\u0e2b\u0e19\u0e36\u0e48\u0e07\u0e04\u0e19.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/photo-1510133768164-a8f7e4d4e3dc-1024x683.jpeg","duration":"13:06","playlistid":"playlistid-1"},{"title":"\u0e23\u0e2d\u0e22\u0e25\u0e30\u0e21\u0e38\u0e19","artist_name":"Jood Takieng","audio_file":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/ONCE-010-\u0e23\u0e2d\u0e22\u0e25\u0e30\u0e21\u0e38\u0e19.mp3","poster_image":"https:\/\/joodtakieng.com\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/claudio-schwarz-purzlbaum-k39RGHmLoV8-unsplash-1024x683.jpg","duration":"21.49","playlistid":"playlistid-1"}]}
menu แสดงเมนู
อ้อมกอดธรรมดานี้ โอบกอดเธอได้หรือไม่
ทุกอาชีพ ล้วนแล้วแต่เป็นฟันเฟือง สัมพันธ์ซึ่งกันและกัน จะขาดสิ่งหนึ่งใดไปไม่ได้
อาภรรัตน์ อุดทุม
แม่ของฉัน เรื่องก่อนหน้า “วอนฟ้า” เรื่องถัดไป

ฉันนั่งอยู่ในกระท่อมเล็กๆ  แสงสว่างจากพระอาทิตย์ยามเช้าละมุนตา เสียงหยาดน้ำค้างหยดเปาะแปะลงดิน คล้ายส่งเสียง บอกว่า ยังมีฉันอยู่นะ เธอมิได้เดียวดายนะ    

อากาศยามเช้าค่อนข้างเย็น  ฉันกระชับผ้าห่มผืนบางเข้าห่อตัว สูดลมหายใจยามเช้าเข้าเต็มปอด 

วิถีชนบท เรียบง่าย เป็นความพอใจ และเป็นสุขเสมอ 

กระดาษ ปากกา วางอยู่ตรงหน้า  บนโต๊ะ  

นึกอยู่นานว่าจะเขียนอะไร เขียนยังไง  เขียนแล้วขีดทิ้ง เขียนอีกแล้วขีดทิ้งอีก

ฉันรู้จักคอร์สเรียนเขียนนี้ ผ่านการบริจาคเงินสมทบทุนซื้อหน้ากาก ซื้อชุดเกราะให้หมอ พยาบาลต้านโควิด19 ในเพจ ปราย พันแสง

ชื่อนี้ค่อนข้างคุ้นตา เหมือนเคยเห็น ในหน้าปกหนังสือ ตามชั้นวาง ในร้านหนังสือชั้นนำ ฉันเคยหยิบ พลิกหน้ากระดาษมาสองสามรอบ แล้ววางลงตำแหน่งเดิม 

เดี๋ยวค่อยมาซื้อนะเอาเงินไปซื้อของใช้จำเป็นก่อน

พอเห็นโครงการจุดตะเกียงสู้โควิด19  

เอ๊ะ เข้าท่า   โลกนี้ต้องมีคนเช่นนี้บ้าง ไม่งั้น โลกจะน่าอยู่ได้อย่างไร 

คนไทย แม้จะมีวิกฤติขนาดไหน ในยามยาก ไม่เคยทิ้งขว้างกันสักครา ธารแห่งน้ำใจหลั่งใหลช่วยกัน

ตั้งแต่ สึนามึปี 2547 

วิกฤติน้ำท่วมใหญ่ทั่วประเทศ ปี 2554

ฉันไม่รีรอ ไม่คิดมาก ต้องร่วมด้วย ร่วมตามกำลังของฉัน

การเรียนในรอบแรก บ่งบอกเรื่องราว ตัวตนของเราเอง  เรื่องของฉัน

ส่วนการเรียนรอบสองนี้ เป็นความปรารถนาดีเล็กๆ เพื่อส่งผ่านกำลังใจ ไปยังบุคลากรทางการแพทย์ทุกท่าน ว่ายังมีมืออีกหลายคู่ คอยพยุงด้านหลังท่าน เป็นร้อยเป็นพัน เป็นหมื่น 

วิชาชีพที่ทรงเกียรติยิ่ง

วิชาชีพ ที่ยื้อแย่งลมหายใจมนุษย์จากเงื้อมมือมัจจุราช

ประสบการณ์ความใกล้ตาย อยู่แค่ปลายจมูก หากไม่มีวิชาชีพนี้ ฉันคงไปสู่สุคติหลายปีไปแล้วกระมัง

ฉันจึงเคารพและให้เกียรติสูงสุด แก่วิชาชีพนี้ 

ในยามบ้านเมืองวิกฤติจากโรคระบาดจากไวรัส ด่านหน้า ที่ต้องเผชิญคือบุคลากรทางการแพทย์   

ด้วยความห่วงใย อาทร ใจดวงเล็ก ของคนธรรมดา ก็อบอุ่นอ่อนโยนไม่แพ้ใคร

ต้องขุดดินสักแปลงสองแปลง เพื่อหาแรงบันดาลใจ ความคิดน่าจะบรรเจิดกว่านี้ 

จากพนักงานออฟฟิศสู่ อาชีพ เกษตกร ปลูกปาล์มน้ำมัน  สวนยางพาราเต็มตัว ปีนี้ย่างเข้าปีที่ 10 ที่อยู่ในวงการปาล์มน้ำมันและยางพารา 

อาชีพหลักของชาวใต้ เอาระบบการจัดในบริษัทมาใช้กับการจัดการสวน

งานส่วนมาก ฉันจะลงมือทำเองก่อน ถ้าเราไม่ลงมือเอง 

เราจะสอนลูกน้องได้อย่างไรกันผู้จัดการเคยสอนฉันมาแบบนี้ และฉันใช้เป็นแนวทางในการทำงานทุกอย่าง ลงมือเอง เรียนรู้เอง จดบันทึก

แล้วเรียบเรียง เพื่อเป็นแนวทางให้ผู้อื่นได้เรียนรู้ต่อไป

อดีตลูกชาวนา มาเป็นพนักงานออฟฟิศ มือที่เคยนุ่มนิ่ม จับแต่ปากกา กระดาษเอกสาร กลายเป็น หนา ด้าน เพราะตลอด 10 ปีมานี้จับจอบ เสียม และมีดพร้ามาตลอด

ส่วนที่นา  ที่จังหวัดสุรินทร์ ให้ญาติเช่า ฉันไม่ได้กลับบ้านเกิดมานานมากแล้ว   

ฉันคิดว่า ที่นี่คือบ้านของฉัน  ตราบจนสิ้นลมหายใจ 

ที่ทำงานของฉัน คือผืนแผ่นดิน ผู้ผลิตอาหาร  

ฉันอ่านแนวคิด  เกษตรพอเพียง ตามแนวพระราชดำริ ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ในหนังสือวิชารัฐศาสตร์  

หลงรัก หลงใหล ด้วยความรักในเกษตรอยู่แล้วเลยเอามาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน 

ตั้งแต่ตอนทำงานโรงงานเย็บผ้าส่งออก

ค่าแรง หรือ เงินเดือนจะขึ้นหรือไม่ ไม่เคยไปร้องขอเจ้าของบริษัท

ผักที่ปลูกขาย และแบ่งปันให้เพื่อนในโรงงานได้ทานกัน

ความเป็นที่รักของผู้คน  ฉันชอบคำนี้ 

สลัดความคิดในหัวออก แบกจอบไปยังตำแหน่งดินที่หมายตาไว้ตั้งแต่เมื่อวาน

ที่ดินแปลงนี้ ฉันซื้อด้วยการเอาที่สวนปาล์มเข้าจำนองธนาคาร เป็นสวนทุเรียน 2 ไร่

ฉันปลูกพืชผักพื้นบ้าน และไม้ผลเพิ่ม ราวๆ 50 ชนิด 

หวังว่า มันจะกลายเป็นซุปเปอร์มาร์เก็ตย่อมๆ ที่มีของสดใหม่มาเติมมิได้ขาด

ขุดดินไปเรื่อยๆ ใช้จอบตีดินให้ร่วน กะว่าวันนี้ จะผสมดินเพื่อเพาะต้นอ่อนทานตะวัน 

สั่งเมล็ดมา 10 กิโลกรัมจากไร่ขาประจำที่จังหวัดลพบุรี ซึ่งซื้อขายกันผ่านระบบโซเชียลจนเข้าปีที่ 3 เป็นแม่ค้าที่น่ารักมาก

เมล็ดทานตะวัน 1 กก. สามารถเพาะต้นอ่อนได้ 8-10 กก.

ตั้งใจเป็นแนวหลังที่ดี เพราะหน้าที่ที่ทำได้ เชี่ยวชาญด้านนี้ ด้านเกษตร ต้นอ่อนทานตะวันมีประโยชน์ 

ด้านคุณค่าทางอาหาร และด้านรสชาติที่หวานกรอบ 

ประกอบกับสามารถทำอาหารได้หลากหลาย เพาะง่ายใช้ เวลาไม่นาน

ที่ฉันเพาะต้นอ่อนทานตะวันนี้ ส่วนหนึ่งเพื่อนำไปให้หมอและพยาบาลที่ รพ.ศูนย์สุราษฎร์ธานี 

อีกส่วนกินเอง 

ยิ้มน้อยๆ แต้มบนใบหน้า เมื่อนึกถึง เหนื่อยแค่นี้ เล็กน้อยมาก 

ส่วนที่เหลือ ขายเป็นรายได้อีกทาง  ได้บริจาค ผ่านเพจโครงการจุดตะเกียงสู้โควิด19 

เพราะหมอ และพยาบาล บุคลากรแพทย์ทั้งหลาย ก็เป็นคน มีเลือดเนื้อ มีความรู้สึก มีอารมณ์ มีคนที่รัก และที่สำคัญ ต้องกิน กินเพื่อให้มีเรี่ยวแรง นำร่างกายนี้ ความรู้ในวิชาชีพนี้ และสองมือนี้ เพื่อช่วยมวลมนุษยชาติ

แล้วคนเล็กๆ อย่างฉันล่ะ   ทำอะไรได้ 

สิ่งที่ฉันทำได้คือแนวหลัง มือด้านๆ ของฉัน กำลังทำหน้าที่ของฉันเช่นกัน

ปุ๋ยหมักจากทะลายปาล์มที่เหลือจากการเพาะเห็ดฟางปีที่แล้วร่วนซุยดีแล้ว ฉันไปขนมาจากสวนยางพารากระสอบหนึ่ง ขุยมะพร้าวกระสอบหนึ่ง

ดินอีกที่กำลังขุด 

1:1:1 คือสูตรผสมดิน

ไม่มีมูลสัตว์ เอาเท่าที่มี 

ขุดดิน ใจก็ นึกเรื่องเขียนไปพลาง   

ไม่ได้ๆ สลัดความคิดที่จะเขียนเรื่องออกจากหัว  ดึงสติ มาจดจ่อกับงานขุดดิน เดี๋ยวขุดเท้าตัวเองเป็นเรื่องอีก  รีบเร่ง ทำงานของตนให้เสร็จ เหงื่อเริ่มออก 

ออกแรงพอสมควร  ผสมครบถ้วนตามสูตร ใช้น้ำรด แล้วคลุกเคล้าอีกที เสร็จแล้ว ดินสำหรับเพาะ  

ล้างมือ กินข้าวที่ห่อมา กับข้าวชาวสวนง่ายๆ ข้าวสวย กับปลากระป๋อง เพราะเร่งรีบออกจากบ้านตั้งแต่ตีสาม ไม่ได้ทำกับข้าว  

 กินง่าย อยู่ง่าย ใช้ชีวิตง่ายๆ ยิ่งเรียบง่ายเท่าใด ความสุขยิ่งมากเท่านั้น

ฉันมีชีวิตที่ดีได้ เพราะความเกื้อกูลของผู้คนที่มีให้ฉัน 

ฉันก็แค่ส่งต่อมันไปเรื่อยๆ สั่งสอนลูก สั่งสอนหลานฉันว่า

การเกื้อกูล เมตตา ต่อกัน มันขาดไม่ได้ คือสิ่งยึดโยงเหนี่ยวนำ ให้มนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างผาสุก

เพราะชีวิตมีค่า สิ่งใด เป็นประโยชน์ฉันจะรีบทำอย่างไม่รีรอ แม้แต่คำพูดของฉัน ทุกการกระทำของฉัน 

ทุกอาชีพ ล้วนแล้วแต่เป็นฟันเฟือง สัมพันธ์ซึ่งกันและกัน จะขาดสิ่งหนึ่งใดไปไม่ได้ เพื่อให้สังคมมนุษย์ขับเคลื่อนไปตามครรลองของมัน

มนุษย์ คือ สิ่งมีชีวิตอันประเสริฐ

-------------------------------------------------------

นักเรียนเขียน คอร์ส A4

เกิดที่จังหวัดสุรินทร์ ย้ายตามพ่อแม่มารับจ้างกรีดยางพาราที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผ่านโลกมาได้ 37 ปี คนง่ายๆ ยิ้มเก่ง รวยอารมณ์ขัน ขยันทำงานจริงจัง มุ่งมั่น และแบ่งปันสิ่งที่มีให้ผู้คนรอบข้างตามกำลังของตน ชอบจดบันทึก เขียนบันทึกประจำวัน ความที่เป็นพี่คนโต จึงมักจะยึดหลักว่า ฉันคือร่มไม้ ให้น้องได้อาศัย ลูกนกน้อยทั้งหลายมาเถอะพี่จะปกป้องเจ้าเอง

แชร์/ส่งต่อบทความนี้


เรื่องก่อนหน้า เรื่องถัดไป

ใส่ความเห็น

keyboard_arrow_up
[apwp_player]